ยุคแรกเริ่มของเกาหลีเกิดขึ้นในช่วง 57 ปีก่อนคริสตกาล ถึงคริสตศักราช 668 ซึ่งประกอบด้วย 3 อาณาจักรใหญ่ คือ อาณาจักรโคกุเรียว (Koguryo) อาณาจักแพกเจ (Paekche) และอาณาจักรชิลลา (Shilla)ต่อมา อาณาจักรชิลลา สามารถรวมคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกันได้เป็นครั้งแรก และเปลี่ยนชื่อเป็น อาณาจักรโคเรียว (Koryo) เป็นยุค พุทธศาสนามีความเจริญรุ่งเรืองมาก ซึ่งชื่อประเทศ “เกาหลี (Korea)”ที่คนไทยใช้เรียกนั่น ก็เพี้ยนมาคำว่า “โคเรียว (Koryo)” นี้เองต่อมาในราชวงค์โชซอน (ค.ศ. 1320 - 1910) ซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้ายของเกาหลี มีเมืองหลวงคือ เมืองฮันยาง หรือ กรุงโซล ในปัจจุบัน รวมทั้งยังมีการประดิษฐ์อักษรเกาหลีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวเรียกว่า “อันกึล” ในปีค.ศ.1443 สมัยของพระราชาเซจอง ต่อมา เกาหลีถูกรุนรานโดยประเทศญี่ปุ่น และเป็นสาเหตุการล่มสลายของราชวงค์โช เกาหลีตกเป็น อาณานิคมของญี่ปุ่นเป็นเวลาถึง 35 ปี จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นพ่ายแพ้ต่อฝ่ายสัมพันธมิตร และถอน กองกำลังออกจากคาบสมุทรเกาหลี ตั้งแต่นั้นเกาหลีถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเทศ คือ สาธารรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) ซึ่งมีการ ปกครองระบอบประชาธิปไตย กับสาธารณรัฐประชาชนเกาหลี (เกาหลีเหนือ) ที่มีการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์